Već skoro pun vek kako jedan od najprepoznatljivijih simbola Beograda netremice, sa visine, posmatra nežni susret Save i moćnog Dunava. On je, simbolizujući velike borbe i žrtve koju je srpski narod dao za oslobođenje i ujedinjenje, to dominantno mesto svakako i zaslužio. Saznajte turbulentnu priču i zamršeni put koji je spomenik ,,Vesnik pobede“, ili poznatiji samo kao ,,Pobednik“, prošao, dok nije pronašao svoje mesto povrh bedema Beogradske tvrđave.
Nakon pobedonosna dva Balkanska rata 1912. i 1913. godine, Opština grada Beograda je došla na ideju da se te veličanstvene pobede i oslobodjenje tzv. Stare Srbije pretoče u memorijal koji bi obeležio tako sudbonosna dešavanja. Posao na uređenju i osmišljavanju tog spomenika poveren je, u to vreme već čuvenom vajaru, Ivanu Meštroviću. Prvobitna zamisao je bila da monumentalna muška figura bude postavljena na petostepeni pijedestal koji bi ujedno bio i fontana. Pet stepenika bi aludiralo na pet vekova osmanske okupacije u južnim srpskim zemljama a za lokaciju njegovog postavljanja bile su određene Terazije, sami epicentar prestonice. Spomen fontana je trebalo da nosi naziv ,,Alegorija“ i da počiva na leđima četiri velika lava.
Dalji tok i razvoj međunarodnih dešavanja nije dozvolio ostvarenje te umetnikove zamisli. Već naredne 1914. godine izbio je svetski rat, do tada najveći u ljudskoj istoriji, koji nije mimoišao ni Srbiju i na nju se obrušio svom svojom žestinom. Do početka Velikog rata Meštrović je izlio mušku figuru i trebalo je da se počne sa realizacijom postamenta. U toku austrougarske okupacije Srbije i Beograda, u periodu od 1915. do 1918, spomenik je bio sakriven u podrumu jedne kuće na Senjaku i uspeo je da izbegne bombardovanja i zaplenu od okupacionih vlasti.
Po okončanju rata, 1918. godine, i nastanka nove Kraljevine Srba Hrvata i Slovenaca, u prvo vreme nije bilo sredstava za ovako monumentalan poduhvat, kakav je bio zamišljeni Meštrovićev memorijal. Sredinom 1920ih godina se Pobednik vraća u žižu javnosti. Kako je Meštrović svoju inspiraciju pronalazio u antičkoj umetnosti, izlivena muška figura je bila naga i većina tadašnje varoši je smatrala da je neprikladno da bude postavljena naočigled svih, na dominantom gradskom trgu. Kompromis je pronađen. Odustalo se od spomen-fontane i spomenik Pobednik je postavljen na visoki dorski stub na najistureniji deo bedema Beogradske tvrđave, a okrenut ka Zemunu i novopripojenim krajevima.
U prisustvu kralja Aleksandra i visokih zvaničnika, spomenik ,,Vesnik pobede“ je svečano otkriven 1928. godine u sklopu obeležavanja desetogodišnjice od proboja Solunskog fronta, pobede u Velikom ratu i nastanka nove, velike južnoslovenske države. Pobednik je oslonjen na spušteni mač, što je simbol mira i toga da je srpski narod, zaokruživši svoj nacionalni korpus, završio sa ratovanjem. U drugoj ruci on drži sokola, simbol vrline i viteštva koje je krasilo srpskog vojnika u sva tri prethodna rata.
Detaljni restauratorski i konzervatorski radovi na spomeniku su izvršeni 2020. godine, nakon čega je Pobednik zasijao starom slavom i sjajem i nastavio da motri na zagrljene Dunav i Savu i u narednim vekovima.
Mnoge druge detalje i zanimljivosti koje krije Beograd možete saznati sa nama na nekoj od brojnih tematskih tura koje organizujemo i koje pokrivaju brojne epohe i teme vezane za prestoni Beograd.